W dniu 9 czerwca w Szkole Podstawowej w Bilczy odbyła się II tura podsumowująca zmagania sportowe Szkolnej Ligi Tenisa Stołowego.

W generalnej klasyfikacji drużynowej  I i II tury turnieju Ligi Tenisa Stołowego

Szkoła Podstawowa w Polichnie zajęła II miejsce.

W kategorii dziewcząt  zajęliśmy IV miejsce

W kategorii chłopców zajęliśmy IV miejsce

Uczeń klasy IV Kamil Wróbel zajął I miejsc e w klasyfikacji indywidualnej podczas I i II tury turnieju.

Uczniowie rywalizowali w grze indywidualnej.

Szymon Nartowski zajął III miejsce w Internnational German Championship Kyokushin Karate, Category 8-9 Y Boy +30 kg A

W roku szkolnym 2021/2022 Nasza Szkoła znalazła się z gronie liderów edukacji ekonomicznej w Polsce i zdobyła tytuł ZŁOTEJ SZKOŁY NBP.

Fizyka i chemia zaliczają się do Twoich ulubionych przedmiotów?

Lubisz je zgłębiać i o nich pisać? Możesz zatem wykorzystać swój

talent i zawalczyć o nagrody o wysokiej wartości oraz o tytuł

Mistrza! Takie możliwości oferuje konkurs Mistrz Chemii i Fizyki

[1]organizowany w serwisie edukacyjnym Mathematics.live. Uczestnicy

będą się mogli wykazać przygotowując opracowania na wybrane z listy

tematy. To świetna okazja do ugruntowania posiadanej już wiedzy oraz

zgłębienia nowych zagadnień.

Rywalizacja rozpoczyna się w pierwszych dniach czerwca i potrwa do

końca sierpnia. Aby dołączyć do konkursu, wystarczy kliknąć WEŹ

UDZIAŁ na poniższej stronie:

https://mathematics.live/pl/konkurs/mistrz-chemii-i-fizyki [1]

Prawdopodobieństwo zdobycia nagród jest wyjątkowo wysokie! Nagrody

otrzyma aż 100 najlepszych uczestników. A nagrody osiągają nawet

wartość dwóch tysięcy złotych!

Do zdobycia są zarówno nagrody rzeczowe, jak i vouchery do serwisu z

korepetycjami online Tutors.live [2] (https://tutors.live/). Można je

przeznaczyć np. na naukę języka obcego lub na uzupełnienie braków w

wybranym przedmiocie szkolnym.

Zapisz się do rywalizacji już dziś, a tytuł Mistrza Chemii i Fizyki

jeszcze tego lata może być Twój!

Zespół Mathematics.live i Dyktanda.pl

Dyrektor Szkoły Podstawowej im. gen. Stanisława Skalskiego w Polichnie

zaprasza wszystkich Rodziców na spotkanie z Panem Mariuszem Rudnickim w

dniu 31.05.2022r. ( wtorek) o godz. 16:30.

Mariusz Rudnicki

-  z wykształcenia i zainteresowań pedagog

-  z dwudziestoletniego doświadczenia trener niełatwej umiejętności

partnerskiego dialogu,

- z pasji już od lat przewodnik w trudnej sztuce kontaktów między

światem dorosłych a dziećmi

  i  młodzieżą,

Moje motto działania to:

ROZMAWIAJ Z LUDŻMI TAK , ABY CIĘ ROZUMIELI !

KAŻDY Z NAS MA SWÓJ WŁASNY JĘZYK MYŚLI, UCZUĆ, EMOCJI.

ZNAJDŻ GO I ZASTOSUJ !

Dnia 19 maja b.r. uczniowie kl. I-III zostali uroczyście pasowani na czytelników biblioteki szkolnej.

Uroczystość poprzedził spektakl Szkolnego Koła Teatralnego „Sufler” zatytułowany  „Koty na tropie”.

Uczniowie  zostali poddani egzaminowi i musieli wykazać się znajomością klasyki baśni, bajek i wierszy. Po pomyślnie zdanym egzaminie złożyli uroczyste przyrzeczenie i zostali pasowani na czytelników. Na pamiątkę tej uroczystości otrzymali świadectwa pasowania na czytelnika.

                                                                                                                                                            Agata Stępień

19 maja 2022r. w Gminnym Ośrodku Kultury w Nowinach odbył się Wieczorek Poetycki Patriotycznej Poezji Autorskiej "Co Ci powiem Ojczyzno....Jestem Patriotą". 

Podczas wieczoru doskonale zaprezentował się uczeń naszej szkoły - Karol Kasprzyk.

PRZYWÓZ

8.00. – pierwszy przystanek na Gościńcu
8.15. – pierwszy przystanek na Miedziance

ODWÓZ

Odwóz po zakończeniu egzaminu; najpierw w kierunku Miedzianki.

Więcej na stronie:

https://www.checiny.pl/asp/pl_start.asp?typ=13&menu=169&dzialy=169&akcja=artykul&artykul=17109

Uczniowie klasy III Maria Stefańczyk, Zuzanna Sowa, Martyna Wziątek oraz Karol Kasprzyk, w ramach projektu „Historia i tożsamość – polskie symbole narodowe”, wzięli udział w konkursie plastycznym „Biel i czerwień – kolory pełne inspiracji”. 

Organizatorem konkursu jest Kuratorium Oświaty w Kielcach oraz ŚCDN.

W jaki sposób dbać o bezpieczeństwo na wsi? Jak uniknąć wypadków w czasie wakacji? Tego wszystkiego mogliśmy się nauczyć na zajęciach zorganizowanych prze kielecki oddział Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Dzieci młodsze w czasie przedstawienia teatralnego „KRUSIKOWO”,  a starsi uczniowie w czasie gry terenowej.

Drodzy Uczniowie,

lubimy obchodzić różne święta, są one okazją do składania życzeń, otrzymywania prezentów, spędzania czasu z osobami, które lubicie. Szczególnie popularnym zwyczajem w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub gdzie świętuje się urodziny) są imieniny, czyli inaczej Dzień Patrona, który wywodzi się z tradycji chrześcijańskiej. Nasz kraj jest jednym z nielicznych, w których obchodzi się imieniny. W dawnych czasach w krajach katolickich nie obchodzono dnia urodzin, gdyż świętowanie rocznicy narodzin wywodziło się z tradycji rzymskiej, czyli pogańskiej.

Początkowo imiona (później także nazwiska) służyły do rozpoznawania osób. Chrześcijanie uważali, że imiona posiadają szczególną moc. Nasi przodkowie wierzyli, że za pomocą imion można wpływać na ludzki los. Dlatego kiedy dziecko przychodziło na świat nadawano mu imię, które miało wyrażać także życzenia rodziców, aby dziecko wyróżniało się określonymi cechami charakteru. Magiczna moc imion sprawiała, iż Dzień Patrona był świętem ważnym i obchodzono go wyjątkowo uroczyście.

Słowiańscy rodzice wyrażając życzenie by dziecko „stało się sławnym” od XIII wieku nadawali potomkowi imię Stanisław. Początkowo w formie łacińskiej Stanislaus, Stanisław od średniowiecza należał do najbardziej popularnych imion męskich. Szczególnie przyczyniło się do tego spisywanie dziejów osób uznanych za święte. W tym wypadku byli to dwaj święci: Stanisław biskup-męczennik i Stanisław Kostka. Święty Stanisław Szczepanowski jest głównym patronem całej Polski. W Polsce dzień św. Stanisława, biskupa i męczennika jest dniem patronalnym i przypada ósmego maja. W tym dniu corocznie w Krakowie odbywa się uroczysta procesja ku czci Świętego – z katedry wawelskiej na Skałkę (kościoła, w którym zginął śmiercią męczeńską). Jest to okazja do wielkiej wspólnotowej modlitwy za Polskę i Kościół, za rodaków w kraju i za granicą.

Współcześnie przy wyborze imienia dla dziecka rodzice kierują się modą, filmami często nie zdając sobie sprawy, że dziwne imiona, nawet brzmiące „światowo” wyrządzają dziecku krzywdę na całe życie. W przeszłości, ale także współcześnie rodzice wybierają imię świętego, którego uznaje się za wzór do naśladowania, kierując się życiem osoby, która je nosiła. Taki patron miał szczególne znaczenie dla osób wierzących, że będzie prowadził ich przez życie i czuwał nad nimi w każdym momencie. Jego cechy przypisywano konkretnym imionom.

I tak Stanisław to „chwała państwa”, „stań się sławnym” – człowiek o rozległych horyzontach, samodzielny i zaradny, ale równocześnie niepokorny. Ma własne zdanie i niechętnie słucha innych. W dniu chrztu nikt nie przypuszczał, że właśnie takimi cechami będzie wyróżniał się przyszły sławny lotnik polski, Wasz Patron – Stanisław Skalski.

Jako dziecko miał dużo swobody i przyzwyczajony był do samodzielności. Żywy, ruchliwy, skłonny do zabaw Staś był rozpieszczany przez całą rodzinę, pobłażliwe traktowanie wynikało z jego wyglądu. Na zdjęciu z wczesnego dzieciństwa widać niewysoką, smukłą sylwetkę. Równo przycięta grzywka i jasne pukle otaczające główkę nadawały wygląd raczej delikatnie dziewczęcy, czym wywoływał zachwyt otoczenia. Jednak śmiałe spojrzenie i wyprostowana, zdecydowana postawa już wówczas ukazywała jego skłonność do przewodzenia. Był jedynakiem, wokół niego sami dorośli. Jako baczny obserwator, szybko nauczył się wyciągania wniosków z różnych sytuacji, w których się znalazł, potrafił formułować uwagi na ten temat. Miał własne zdanie, którego potrafił stanowczo bronić, był niezwykle ambitny. Szybko podejmowane decyzje, śmiała postawa sprawiły, iż stał się jednostką wybijającą się wśród otoczenia.

Swoboda rozwijała ciekawość świata, a zamiłowanie do przygód powodowało, iż na własnej skórze zbierał życiowe doświadczenia. Choć po latach z sentymentem wspominał jak wyciągano go z beczki pełnej deszczówki, czy jak lotem przez rów zakończyło się spotkanie z baranem. Matka napominała go –„nigdy baranków nie zaczepiaj, bo to dobre stworzenia”. Lektura książek przygodowych i podróżniczych pobudzała wyobraźnię, jako trzynastolatek marzył o przygodach i dalekich podróżach. Pod wpływem książek Karola May’a wraz z dwoma kolegami udał się w podróż do Ameryki, którą tak wspominał: „Daleko nie ujechaliśmy. W Tczewie zatrzymała nas policja i tak skończyły się mrzonki o Ameryce i przygodach z Indianami. Nie przypuszczałem wtedy, że czekają mnie w życiu tułaczki po wielu kontynentach i walki o wiele groźniejsze niż te z książek Karola May’a”. Kiedy ojciec przywiózł do domu sunię, wilczycę dla rodziny to był rodzinny klejnot. Gdy Zelda urodziła dwanaścioro szczeniąt zajmował się nimi Stach. Kształtowały się nowe doznania. Wrażliwość i umiłowanie piękna (krajobrazów, sztuki, przyrody) pozostały jemu do końca życia.

Nauka w szkole (powszechnej i gimnazjum) to wyjątkowy rozdział w życiu Skalskiego. Przebywanie wśród rówieśników temperowało żywiołowy charakter, rodziły się nowe doznania, nawiązywały nowe przyjaźnie, sympatie, kształtowały się postawy, często na całe życie. Od małego nabrał zamiłowania do czytania. Kiedy przynosił ojcu gazety, dokładnie je czytał. Tak było przez całe życie, dorosły Skalski miał pokaźną bibliotekę, a prasa nadal dostarczała mu bieżących wiadomości. W piątej klasie gimnazjum był redaktorem naczelnym pisemka Sztubak. Co miesiąc ukazywało się trzydzieści egzemplarzy. Skalski był dumny z tego pisania, gdyż Sztubaka czytali też starsi koledzy, z siódmej, ósmej klasy, a Irka Milerówna – ładna dziewczyna, córka naczelnika stacji – po każdym nowym numerze całowała redaktora w policzek.

W tym czasie Skalski wraz z rodzicami mieszkał w Dubnie (do 1945 roku miasto w Polsce, obecnie na Ukrainie) i do końca życia ogromnym sentymentem darzył miejsce swojej młodości, gdyby to było możliwe chętnie spędzałby tam czas. Przez Dubno płynie rzeka Ikwa. Właśnie nad Ikwą dokonał swego pierwszego bohaterskiego czynu. Jakiegoś świątecznego dnia w marcu Skalski wraz z kolegami spędzał czas nad rzeką. Dzień był upalny, ludzie spacerowali, pływali łódkami. Kiedy jedna z łódek wywróciła się nie wahał się ani chwili, zdjął tylko krawat, marynarkę, buty i skoczył na ratunek. Pływał bardzo dobrze. Najpierw uratował dziewczynę, później chłopaka. Oboje niedoszli topielcy okazali się Żydami. Odtąd miał ogromny szacunek u wszystkich Żydów w miasteczku.

Przez całe życie Stanisław Skalski zachował świetną formę fizyczną. Zawdzięczał to uprawianiu sportu. W czasach gimnazjalnych jego ulubionym sportem była piłka nożna. Prócz tego jeździł na rowerze, na nartach i łyżwach, grał w tenisa, koszykówkę, pływał. Po zajęciach w szkole wracał do domu, zjadał obiad, a popołudnia były czasem na sport. Dopiero wieczorem uczył się, najpierw przy lampie naftowej, później przy świetle elektrycznym. Dzień miał wypełniony po brzegi, czasu nie marnował. Nauka była dla niego ważna, brał też czynny udział w uroczystościach i przedstawieniach szkolnych. Do szkoły chodził z przyjemnością, nawet po latach z rozczuleniem wspominał swoich nauczycieli: „Mieliśmy wspaniałych polonistów. W ogóle wspaniały zespół był tych naszych nauczycieli, pod każdym względem, nie tylko wiedzy, nauki, ale i opieki, sympatii”.

Rodzice, nauczyciele, książki, sport kształtowały młodego człowieka. Interesował się wieloma dziedzinami – literaturą, historią, geografią, polityką i coraz silniej lotnictwem. Do końca życia posługiwał się piękną polszczyzną, zawsze był niezwykle aktywny, a przede wszystkim doświadczenia swojego długiego życia, kiedy tylko miał okazję, przekazywał młodym, którzy dopiero odkrywają co jest dla nich ważne, kim chcą być. Każdy dorastając decyduje o swojej ścieżce życia, o swoich wyborach. W tych decyzjach pomagają ważne osoby, które poznaliśmy. Obserwując je, rozmawiając z nimi dzieci uczą się życia. Spotkania z mistrzami w różnych dziedzinach powodują, iż młodzi ludzie uczą się od nich życia, na którym mogą się wzorować, tworzyć własny świat.

Takim wzorem osobowym, autorytetem pobudzającym do szlachetnego działania jest Patron Szkoły, postać – symbol obdarzona wartościami. Dla Stanisława Skalskiego, w każdym momencie jego życia, najważniejszą wartością była jego ukochana Ojczyzna – Polska. Wychowany w wielkim szacunku, podobnie jak jego rówieśnicy, do symboli narodowych. Godło, barwy narodowe, hymn, sztandar – pod tymi symbolami jednoczyli się nasi przodkowie, pomagały przetrwać najcięższe chwile w dziejach naszego narodu. Dla polskich pilotów walczących w czasie II wojny światowej tak ważnym symbolem była też biało-czerwona szachownica malowana na ich samolotach – widoczny znak przynależności do państwa polskiego, choć Polska okupowana była przez Niemców i Rosjan.

Znakiem, który od początków naszych dziejów stanowi symbol jedności, wierności i honoru jest sztandar. Wywodzi się z chorągwi wojskowej, która była najdroższą relikwią i otaczana największą czcią. W czasie walki chorągiew zawsze była rozwinięta i otoczona najświetniejszymi żołnierzami będącymi jej obrońcami. Współcześnie sztandar jest symbolem najważniejszych wartości dla żołnierzy polskich, symbolem wierności, honoru i męstwa, otoczony szacunkiem i miłością. Sztandary są poświęcane, składa się na nie przysięgę, dla żołnierzy są symbolem Ojczyzny, ale i ich względem niej obowiązków.

Ważnym symbolem dla szkoły jest sztandar, znakiem rozpoznawczym przynależności do rodziny szkolnej. Posiadanie sztandaru wyróżnia Waszą szkołę spośród innych, nadaje szczególny, wyjątkowy charakter uroczystościom z jego udziałem, wymaga powagi, właściwych postaw w jego poszanowaniu. Sztandarem opiekuje się poczet sztandarowy, trzy osoby wybrane spośród uczniów wyróżniających się w nauce i zachowaniu. Sztandar zobowiązuje wszystkich do solidnej nauki, wzorowego zachowania, jednoczy do rzetelnej pracy dla Ojczyzny. Poprzez szacunek dla sztandaru wyraża się też wyjątkowy szacunek dla Patrona.

Stanisław Skalski oddawał honory wielu sztandarom, jednak kiedy chodził do szkoły w najśmielszych oczekiwaniach nie przypuszczał, iż sam stanie się symbolem, a wartości, którym był wierny przez całe życie wyróżnią go w tak wyjątkowy sposób. Stanisław Skalski Wasz Patron – człowiek prawy, honorowy, szczery i zawsze oddany Polsce, zawsze wierny sobie i swoim ideałom pragnąłby być dla Was postacią trafiającą do uczniowskich umysłów i serc. Nie postacią daleką i nieznaną, postacią z apeli i akademii czczoną tylko obowiązkowo i przy okazji różnych rocznic, kojarzoną z nudnym wkuwaniem życiorysu.

Pragnę Was przekonać, iż Patron może być kimś bliskim, jego co prawda już nie ma z nami, ale można sprawić, by po Waszej szkole krążył dobry duch Stanisława Skalskiego, który codziennie zaraża uczniów pomysłami, motywuje do nauki i pracy, obdarowuje talentami, czuwa nad wyjątkowym klimatem panującym w szkole, gromadzi w jednym miejscu i o jednej porze przyjaciół – uczniów, nauczycieli, rodziców, osoby wam życzliwe. Proponuję, by dzień ósmego maja, Dzień Patrona – Stanisława Skalskiego stał się wyjątkowym świętem Waszej szkoły, wyjątkowym dniem dla całej społeczności szkolnej. W tym dniu nie akademie, ale przedstawienie talentów uczniów w różnych dziedzin, zawody sportowe, a na zakończenie dnia mecz piłki nożnej uczniowie kontra nauczyciele.

Wielu z Was gra na różnych instrumentach. Może warto dzień urodzin Patrona, 27 listopada uczcić koncertem przez Was przygotowanym? Dzień Patrona i dzień jego urodzin mogłyby na stałe wejść do kalendarza uroczystości szkolnych i odbywać się co roku. Może pomyślicie o hymnie Waszej szkoły? Stanisław Skalski może inspirować każdego z nas, być z nami na co dzień.

Wielu z Was na pewno poznało już trochę życiorys Bohatera, mam propozycję, by chętni uczniowie przygotowali pracę pt. „Tego możemy nauczyć się od naszego Patrona. Dlaczego uważam, że wybrane wartości reprezentowane przez Stanisława Skalskiego są ponadczasowe?”. Prace proszę składać do końca maja, do pana dyrektora Tomasza Żelichowskiego.

Życząc twórczego działania serdecznie Was pozdrawiam

                                                                                                     Katarzyna Ochabska

                                                                                                     biograf gen. bryg. pilota Stanisława Skalskiego

Wszystkie zdjęcia z archiwum Katarzyny Ochabskiej